Kompozycja i styl „Latarnika” Henryka Sienkiewicza

 

  Książka posiada trzy rozdziały powiązane ze sobą za sprawą stopniowanego napięcia akcji, które swoje apogeum osiąga w ostatniej części noweli. Uwydatnia się też konstrukcja ramowa, gdyż na wstępie i na końcu ma miejsce dialog, to tak, jakby odejście poprzednika stanowiło odpowiednik opuszczenia pracy latarnika przez Skawińskiego.

 

 

Rozwój akcji:

  Pierw doświadczamy odejście obecnego latarnika, dowiadujemy się o problemach konsula i o dotychczasowej doli Skawińskiego. To jest ekspozycyjna część noweli.

 

  W drugiej kolejności ma miejsce rozmowa bohatera z konsulem i objęcie przez Polaka stanowiska latarnika. Ta część książki to zawiązanie akcji.

 

  Następnie, w rozwinięciu fabuły opisane jest życie byłego żołnierza na wyspie, aż do otworzenia przezeń przesyłki pełnej polskich książek.

 

  Punktem kulminacyjnym są przeżycia postaci powstałe w wyniku czytania dzieła Mickiewicza.

 

 

  Ostatecznie, rozwiązanie akcji stanowi nie tylko utrata posady, ale także dalsza tułaczka Skawińskiego, który właśnie wrócił „na ojczyste łono” za sprawą poezji Mickiewicza.